پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۱۱۹۶

از جهان ملک خاتون در دیوان اشعار - غزلیات

ای مرا هم دل تو هم دلدار تو
ای مرا هم یار و هم اغیار تو
در سرابستان حسنت دلبرا
در جهانم هم گلی هم خار تو
بارها هست از تو بر دل پر غمم
گر توان از لطف خود بَردار تو
یک شبم از وصل بنواز ای نگار
تا شوی از عمر برخوردار تو
بارم از هر کس چرا باشد به دل
گر مرا باشی نگارا یار تو
چون مرا آزرده‌ای از روز هجر
از در وصلم دمی بگذار تو
ای خداوند جهان تا بود و هست
غافلان در خواب خوش، بیدار تو

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید