پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۵۷

از همام تبریزی در رباعیات

جانا دهنت که هست چون چشمه نوش
می‌آوردش ظلمت شب در آغوش
آن پنبه پندار که در گوش تو بود
پشم آمد و یکباره برون کرد ز گوش

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید