شمارهٔ ۱۴

از همام تبریزی در رباعیات

با روی تو شمع برفروزد عجب است

با حسن تو دیده برندوزد عجب است

گفتی که ز شمع سوخت دستم ناگاه

خورشید که از شمع بسوزد عجب است

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۳

بعدیشمارهٔ ۱۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید