صفات العاشقین
از مجموعه اشعار هلالی جغتایی
فهرست اشعار
بخش ۴۱ - حکایت آن دو عاشق که یکی بسبب کم گفتن مقبول طبع معشوق شد و دیگری بسبب بسیار گفتن مردود معشوق گشت
دو یار از ملک خود مهجور گشتند ز نزدیک رفیقان دور گشتند یکی از گفتگو خاموش بودی زبان بستی و دایم گوش بودی یکی دیگر سخندان…
بخش ۴۲ - باب هیجدهم در کم خوابی که هم دولت بیدارست و هم نعمت دیدار
الا، ای مست خواب آلود، برخیز! بغایت دیر کردی، زود برخیز! چو کردی صرف خواب ایام خود را مگر در خواب بینی کام خود را ز بس خ…
بخش ۴۳ - حکایت آن ماه شبگرد که خفتگان را خاک بر سر کرد و مراد شب ناخفتگان را بلطف و مرحمت خود برآورد
جوانی در لطافت آن چنان بود که حسنش فتنه پیر و جوان بود گل اندامی که با رخسار چون گل فگنده غلغلی در جان بلبل سهی سروی که …
بخش ۴۴ - باب نوزدهم در عزلت که تنها نشستنست و از غوغای خلایق باز رستن
بیا، ای در جهان مشهور گشته بصدر انجمن مغرور گشته بهر کس تا بکی هر جا نشینی؟ خدا یار تو، گر تنها نشینی دویدی سالها در هر …
بخش ۴۵ - حکایت آن عاشق که بسبب عزلت گوی سعادت در خم چوگان خود یافت
همی خواندم که وقتی در دیاری گدایی شد اسیر شهریاری چنان شد از شراب عشق مدهوش که کرد از جمله عالم فراموش دل از اندیشه کونی…
بخش ۴۶ - باب بیستم در توحید خداوند یگانه و دانستن و شناختن خدای بی مانند
درین بت خانه ما را قبله گاهیست دل هر بت که بینی سنگ راهیست بیا، این سنگ را دور افگن از راه که سنگ این چنین کوهست جانکاه …
بخش ۴۷ - حکایت زلیخا که تا از بت پرستی روی برنتافت شرف محبت یوسف در نیافت
زلیخا مدتی در عهد یوسف ندیدی غیر اندوه و تأسف ز کار خویش بهبودی ندیدی ز سوداهای خود سودی ندیدی اگر یوسف شدی چون ماه طالع…
بخش ۴۸ - در فکر کار خود بودن و ترک دنیای بی بقای بی وفا کردن
دلا، دیگر بفکر کار خود باش چو خود یاری نداری، یار خود باش تو سلطانی و تختت عرش والاست بپستی جا مکن، جای تو بالاست برو جا…
بخش ۴۹ - مناجات
خداوندا، بذات کامل خویش بدریاهای لطف شامل خویش بآن ذاتی که مانندی ندارد جهان جزوی خداوندی ندارد بآن سروی که از بطحا سراف…
بخش ۵۰ - در صفت این کتاب و خاتمه این خطاب گوید
هلالی، این چه دریای معانیست؟ که موج آن ز بحر آسمانیست چه نظم آبدارست این که گفتی؟ چه در شاهوارست این که سفتی؟ باین مشکین…