ودیعة البدیعه
از مجموعه اشعار حزین لاهیجی در مثنویات
فهرست اشعار
بخش ۱۱
گر به هستی نظر کند عارف چون به علم الیقین بود واقف بیند اول فراخور حالش ذات حق و صفات افعالش چون به عین الیقین رسد زان پ…
بخش ۱۲
بسته بودم زبان ولی ناچار وحدتش را همی کنم اظهار خامشی نیست بی سبب ما را حرف، تبخاله شد به لب ما را بحر معنی ست نیک تازه …
بخش ۱۳
می نیارد عدم شود موجود این عیان است پیش اهل شهود عقل در کشوری که هست حکم نتواند شدن وجود عدم عالم آنجا که صورت علمی ست ن…
بخش ۱۴
هر حقیقت که برگشود جمال باشدش پایه را ز نقص وکمال آن کمال از وجود او باشد تابع و فرع بود او باشد نیست شرحی کمال را حاجت …
بخش ۱۵
در مراتب اصول موجودات از حد جسم تا به حضرت ذات همگی منحصر بود در پنج می گشایم به مستمع در گنج آن نخستین که حضرت ذات است …
بخش ۱۶
هستی از غیب خویش و از اطلاق نگذارد چو آفتاب اشراق متزلزل شود به سوی بعید یفعل اللّه ما یشا و یرید متنزل شود علی الترتیب …
بخش ۱۷
پس نماید عروج را آهنگ آن نخستین که می پذیرد رنگ اسم و نامش ز جمع اسما شد جامع صورت و هیولا شد می شود، چون سترد داغ کلف م…
بخش ۱۸
نور ارواح و عالم اجساد بی نهایت چو داشتند تضاد حق به ارواح منصب تدبیر داده بود و نبود ربط پذیر جامعی در میانه می بایست ک…
بخش ۱۹
ای خدای بلندی و پستی شاهد هوشیاری و مستی مطرب ناله های سیر آهنگ نفس بی خروش سینهٔ چنگ زخمهٔ تار آه دردآلود غازهٔ داغ سین…
بخش ۲۰
عارفان چون دم از لقا زده اند نقش معنی به مدعا زده اند آن سخن چون به گوش عامه رسید هرکسی بر مراد خود فهمید کار بینا و کور…