فرهنگ نامه
از مجموعه اشعار حزین لاهیجی در مثنویات
فهرست اشعار
بخش ۱۱ - صفت نامه
بفرمود دانای روشن ضمیر که فرهنگ را، نسخه بندد دبیر نگارندهٔ نامه، بگرفت کلک کشید آن گهرهای غلتان به سلک سوادش سویدای هشی…
بخش ۱۲ - در نصیحت و بی وفایی دهر گوید
ز افسون چرخِ دریده دهل چرا ای تهی مغز، خندی چو گل؟ فریبا نگردی به ریو و فنش بیندیش از خوی اهریمنش ز قصّاب، پروردن گوسپند…
بخش ۱۳ - در صفت مردان کار فرماید
به دیبا و اطلس فریباست، زن بود حلّهٔ تن، زره یا کفن سر مرد را نیست پروای زیست همایی به از سایهٔ تیغ نیست درفش است سرو گل…
بخش ۱۴ - خطاب به پادشاه در قبول صلح و ترک ستیز و اندرزی چند از حِکم
چو دشمن دَرِ صلح زد، در پذیر مبادا به خصمی شود ناگزیر ز خصم ار بسی دیده باشی گزند به رویش دَرِ آشتی را مبند به نیروی خود…
بخش ۱۵ - حکایت
شنیدم شهنشاه گیتی گشای پیمبر نسب، ظل عدل خدای طرازندهٔ کشور کسروی فرازندهٔ چتر کیخسروی صفی سیرت مصطفی مرحمت رضا طینت و م…
بخش ۱۶ - صفت ممالک بهشت نشان ایران عَمَّره اللّه
بهشت برین است ایران زمین بسیطش سلیمان وشان را نگین بهشت برین باد جان را وطن مبادا نگین در کف اهرمن بود تا بر افلاک، تابن…
بخش ۱۷ - در توصیف دارالسلطنه اصفهان گوید
گرامی ترین عضو انسان دل است سواد جهان را سپاهان دل است معنبر زمینش، به مینو زند اساسش، به افلاک پهلو زند مشام، از شمیمش،…
بخش ۱۸ - در صفت خاموشی گوید
تو را تا نباشد گرانمایه ای به از خامشی، نیست پیرایه ای نداری زبان سخن گستری چرا مستمع را، جگر می خوری؟ به گفتار، ضایع مک…