غزلیات ناتمام
از مجموعه اشعار حزین لاهیجی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۲۱
شد صید دلم بستهٔ فتراک سواری شیرین دهنی، لب شکری، بوسه شکاری
شمارهٔ ۳۲۲
مطرب سرود شوق به مستان چه می بری؟ شوریده ایم، نام بیابان چه می بری؟ شعر ترم، به بزم خراباتیان خوش است این باده را به صوم…
شمارهٔ ۳۲۳
خزان رنگ زردم را، میِ نابی نشد روزی کسی را همچو من، گلگشت مهتابی نشد روزی چرا باید امانت دار دنیای دنی باشم؟ ز جنس عاریت…
شمارهٔ ۳۲۴
خوش آن ساعت که از فیض سحر شاداب برخیزی ز خواب صبح، چون خورشید عالمتاب برخیزی
شمارهٔ ۳۲۵
ای خطِّ لب یار، نمایان شده باشی خضر رَهِ سرچشمه ی حیوان شده باشی پر می زند از شوق، تذرو مژه ی او در دیده ی هرکس که خراما…
شمارهٔ ۳۲۶
ز مستی، خون دل را، باده می انگاشتم روزی خروش سینه را، افسانه می پنداشتم روزی دل ِ شوریده حالی بود، کز من ناگهان گم شد به…
شمارهٔ ۳۲۷
نوای پرده سوزم، از کجا پیدا کند گوشی؟ زبان فهمی نمی یابم، که از دل وا کند گوشی نمک ریزد به دامن داغ دل را پرده ی گوشش اگ…
شمارهٔ ۳۲۸
ببین که هست لبم، بلبل بهار خطی کشیده دیدهٔ من، سرمه از غبار خطی ز جام لاله و گل، بادهٔ نشاط مجو دماغ تر نکند، جز بنفشه ز…
شمارهٔ ۳۲۹
سحاب خشک، دیگر از کجا پیدا کند اشکی؟ مگر اشک ترم در دامن دریا کند اشکی به کاویدن برون آرند، آب چشمه ساران را به جز کاوش …
شمارهٔ ۳۳۰
نشد از گریهٔ مستانه ساقی، دل کنم خالی من دریاکش، این پیمانه را مشکل کنم خالی نوازش از غم جانان، ز من قالب تهی کردن چو صا…