غزلیات ناتمام
از مجموعه اشعار حزین لاهیجی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۸۱
نکرد عشق تو، مطلب روای خویشتنم ستارهسوختهٔ داغهای خویشتنم
شمارهٔ ۲۸۲
خزان چه می برد از نوبهار رنگینم؟ گل همیشه بهار است، داغ دیرینم فتاده است به بی نسبتان مدار مرا فلک چو مصرع برجسته، کرده …
شمارهٔ ۲۸۳
آسان به جلوه های تو، از جا نمی روم برپاست محشر و به تماشا نمی روم تعظیم سفله، پست کند قدر مرد را از جا، به آمد آمد دنیا،…
شمارهٔ ۲۸۴
چو سایه در قدم سرو خوش خرام توام ز خویش و از همه آزاده ام، غلام توام ز داغ عشق، کشیدم پیاله چون خورشید غم خمار ندارم، که…
شمارهٔ ۲۸۵
سیاهی را، به اشک از دیدهٔ خود کام می شوبم رخش را کعبه دانم، جامهٔ احرام می شویم به خون توبه، زهد خشک، آلوده ست دامان را …
شمارهٔ ۲۸۶
رنگین شد از رخت، چو رگ گل، نظاره ام بوی تو می دمد، ز دل پاره پاره ام
شمارهٔ ۲۸۷
ز دل برخاست شوری، دیدهٔ داغ درون روشن گرفتم جای مجنون، چشم صحرای جنون روشن
شمارهٔ ۲۸۸
زانوی بی کسی هاست، بالین خستهٔ من شد مومیایی دل، رنگ شکستهٔ من پاس ادب به عاشق، نگذاشت اختیاری کاری نمی گشاید، از دست بس…
شمارهٔ ۲۸۹
نماید بی سبب حاصل، مسبب مدعای من چو موج آید به ساحل، کشتی بی ناخدای من به دنیا، خانهٔ از نقش پا برچیده ای دارم چه خواهد …
شمارهٔ ۲۹۰
نهانی کرده ای یغما، دل من کجا بردی؟ چه کردی با دل من؟ گرانبار تغافلها نگاهت سبکدوش تمناها، دل من