غزلیات ناتمام
از مجموعه اشعار حزین لاهیجی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۴۱
خون گر نخورد زان لب میگون، چه کند کس؟ مژگان تر و لب تشنه و دل خون، چه کند کس؟ از دست برون رفته عنان داری اشکم طوفان بهار…
شمارهٔ ۲۴۲
بسته پای چو من بی پر و بالی که مپرس زیر لب دارم ازین عقده، سؤالی که مپرس جلوهٔ شمع تجلّی، شب هجران تو داشت با خیال تو، …
شمارهٔ ۲۴۳
از چرخ تنک حوصله، پروا چه کند کس؟ با دشمن نامرد، مدارا چه کند کس؟ دل کندن و کام دل ازو، هر دو محال است با قحبهٔ مستورهٔ …
شمارهٔ ۲۴۴
غنچه دیدی و دل تنگ ندیدی، افسوس روی گل دیدی و نیرنگ ندیدی، افسوس ای که در سایهٔ گل خواب فراغت داری تپش مرغ شب آهنگ ندیدی…
شمارهٔ ۲۴۵
نمی کشد، دل ما را به دام و دانهٔ خویش رهین منّتم، از زشتی زمانه خویش به دیر و کعبه نیارم سر نیاز فرود مرا که خاک مراد اس…
شمارهٔ ۲۴۶
نمی بینم به مسجد رونق، از دلمرده اصحابش همان به، شیشهٔ می را کنم قندیل محرابش بر آن نازک بدن، دل در برم چون بید می لرزد …
شمارهٔ ۲۴۷
برده شوریدگیم از خود و صهبا در پیش طرفه سیلی ست به دنباله و دریا در پیش سرو نازت، چو به گلگشت گلستان آید سر ز خجلت فکند،…
شمارهٔ ۲۴۸
لقمه ای را ممسک از آزادگان دارد دریغ از هما، این سگ ز خسّت، استخوان دارد دریغ با کدام امّید دیگر، زندگانی کس کند؟ تیغش آ…
شمارهٔ ۲۴۹
سرفرازی طلب از همّت مردانهٔ عشق داغ خورشید بود بر سر دیوانهٔ عشق نیست جز سینهٔ تفسیدهٔ این سوخته دل سرزمینی که در آن سوخ…
شمارهٔ ۲۵۰
ای آنکه زدی بر قدح، امروز مرا سنگ فرداست درین راه، کند پای تو را لنگ در رهگذر بال فشانان مفکن دام ترسم که تو را سخت فشار…