غزلیات ناتمام
از مجموعه اشعار حزین لاهیجی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱۱
در آن محفل که شمع من، تجلیساز میآید اگر طور است، چون پروانه در پرواز میآید ضعیفیها فکندهست از نواسنجی زبانم را کنون…
شمارهٔ ۲۱۲
با سفلگان شراکت روزی، زیان بود سگ دشمن گدایی یک پاره نان بود در بزم وصل، طاقت عاشق حریف نیست ربط من و تو، صحبت ماه و کتا…
شمارهٔ ۲۱۳
دمهای زنده را، از اجل کی زیان بود؟ گیرم چو خود کناره، سخن در میان بود کو آن زبان که صرف سپاس زبان کنم؟ مفتاح گنج خانهٔ م…
شمارهٔ ۲۱۴
امشب که از نظر مه من درگذاره بود از داغ پیکرم، فلک پر ستاره بود جرم محبّت اینهمه رنجش نداشته ست از چشم ما مبین، که گناه …
شمارهٔ ۲۱۵
مرنج از طعنهٔ خصم و مکن عرض کمال خود که خود عیب و هنر، بهتر کند اظهار حال خود
شمارهٔ ۲۱۶
در بهاری که مرا بال و پرافشانی بود بی تو گل در نظرم، لالهٔ پیکانی بود من بتخانه نشین را ز چه رو کرد خراب کفر زلف تو، که …
شمارهٔ ۲۱۷
خجل چون بید مجنون گشتم از نشو و نمای خود ز قدّ پرشکن گردیده ام زنجیر پای خود منه تا می توانی در سرای عاریت، پا را شکوه م…
شمارهٔ ۲۱۸
تشنه کامان حسد خون مرا نوشیدند کهنه شد، بس که هنرهای مرا پوشیدند
شمارهٔ ۲۱۹
گهر چون سفته گردد، همچو اشک از دیده ها افتد شود هر کس درین بازار بینا، از بها افتد
شمارهٔ ۲۲۰
شود چون جوهر آیینه پیدا، تار میافتد نگردد روشناس آن کس که جوهردار میافتد کند یغما نگاه ناتوان او توانایی به بستر بوی گ…