پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

غزل شمارهٔ ۷۴

از هاتف اصفهانی در دیوان اشعار - غزلیات

بود مه روی آن زیبا جوان چارده ساله
ولی ماهی که دارد گرد خویش از مشک‌تر هاله
خدا را رحمی از جور و جفایت چند روز و شب
زنم فریاد و گریم خون کشم آه و کنم ناله

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید