پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۵۴۹

از مجد همگر در دیوان اشعار - رباعیات

آمد بنشست، گفت: «برخیز و برو!
مستی و دمید صبح، برخیز و برو!»
لب بر لب من نهاد و می‌گفت به راز:
«کای یار دلاویز، میاویز و برو!»

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید