شمارهٔ ۴۸۱

از مجد همگر در دیوان اشعار - رباعیات

گفتم ای اجل با تو ستیزد هرگز

یا عارض و زلف تو بریزد هرگز

آوخ که به عمری دگر از باغ جهان

سروی چو قد تو بر نخیزد هرگز

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۴۸۰

بعدیشمارهٔ ۴۸۲

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید