شمارهٔ ۳۴

از مجد همگر در دیوان اشعار - رباعیات

آن شد که دلم ز طبع چون آتش و آب

می‌ریخت ز دیده چون دُرّ خوشاب

عشقی و جوانی و دل و کامی بود

وین هر سه، دگر بار نبینیم به خواب

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۳

بعدیشمارهٔ ۳۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید