شمارهٔ ۲۱۷

از مجد همگر در دیوان اشعار - رباعیات

گرکسری و قارون شوی ای باد به مشت

بر عمر مکن تکیه و بر گردون پشت

کاین خاک همانست که قارون را خورد

وین چرخ همان است که کسری را کشت

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۲۱۶

بعدیشمارهٔ ۲۱۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید