شمارهٔ ۱۱۷

از مجد همگر در دیوان اشعار - رباعیات

بی باغ رخ تو عمر من بی برگ است

خون مژه‌ام پوشش و خاکم برگ است

بعد از تو در این جهان که زندان من است

هر روز که زنده‌ام هزاران مرگ است

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۱۶

بعدیشمارهٔ ۱۱۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید