رباعیات
از مجموعه اشعار صابر همدانی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱
از بس به فلک فغان رسیده است مرا بر لب ز غم تو، جان رسیده است مرا گیری اگرم دست در امروز بگیر چون کارد به استخوان رسیده ا…
شمارهٔ ۲
بنیاد بدی پایه ندارد جانا این نکته که پیرایه ندارد جانا با هیچ توان اقامه ی دعوی کرد دعوی که دگر مایه ندارد جانا
شمارهٔ ۳
ره را به خیال رفتن البته بد است دنبال محال رفتن البته بد است با دشمن خود ستیزه کردن نه نکوست با خرس جوال رفتن البته بد ا…
شمارهٔ ۴
تا میل من و تو بر جفا و ستم است تا طینت ما فاقد جود و کرم است تا بد زبرای یکدگر میخواهیم گر سنگ ببارد سرما، باز کم است
شمارهٔ ۵
گر باد مخالفی وزید از چپ و راست کوه از سر جای خویش یک لحظه نخاست من نیز تو را چو کوه سنگین خواهم چون سنگ سبک همیشه اندر …
شمارهٔ ۶
هر چند مرا شباب بگذشت ای دوست صد شکر، که با شتاب بگذشت ای دوست دانی که چگونه بی تو عمرم بگذشت؟ چون سیخ، که از کباب بگذشت…
شمارهٔ ۷
گاهی ز وصال تو، دلم آرام است گاهی ز غمت سینه پر از آلام است دیشب ز لبت بوسه مرا قسمت بود امروز نصیبم ز لبت دشنام است
شمارهٔ ۸
در دارِ جهان تا بُوَدَت جان به جسد پیدا و نهان گریز از مردمِ بد میترس از آن دم که شود عیب تو فاش چون جوجه همیشه نیست در…
شمارهٔ ۹
آزاد دلا ز قید تن باید بود آگاه ز حال خویشتن باید بود شیرین شکر لب ار نئی در ره عشق باری، به جهان چو کوهکن باید بود
شمارهٔ ۱۰
طفلی که هنوز باید او شیر خورد غازی نبود، که زخم شمشیر خورد هر کار ز دست اهل آن میآید هر مرغ نمی تواند انجیر خورد