غزلیات
از مجموعه اشعار حاجب شیرازی در گزیدهٔ اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱۰۱
مئی که باده وصل تو در، دماغ کند دهان خم چو گشاید مرا سراغ کند کسیکه آتش عشقش بسوخت سرتاپا جبین و سینه و بازو، بهل که داغ…
شمارهٔ ۱۰۲
مرا قلم سخن از غیب و علم غیب کند کجاست آنکه در این نکته شک و ریب کند چنان ز، خم بسبو کرده باده پیرمغان که خاکروبی میخانه…
شمارهٔ ۱۰۳
خود را، ز قید هستی، آزاد کرد باید زین خوبتر بنائی، بنیاد کرد باید ویران شده است ایران از ظلم و جور عدوان بازش ز عدل و اح…
شمارهٔ ۱۰۴
ای آیت مهر، وی معنی داد ایزد ز کرم داد همه داد از، زلف و رخت پیدا و عیان هم صبح امید هم شام مراد ای عمر ابد با عمر تو کم…
شمارهٔ ۱۰۵
دو، روز مطرب و ساقی گر اتفاق کنند وفاق در، می و خون در، دل نفاق کنند حصار شهر مخالف ز ترک پر آشوب حجاز پر، زنوا، شور، در…
شمارهٔ ۱۰۶
اوست مولی که ز قید غمت آزاد کند اوست اعلا که خرابی تو آباد کند اوست سلطان به حقیقت که به دستوری عقل مملکت را تهی از ظلم …
شمارهٔ ۱۰۷
آمد آن کس که جهان را همه ارشاد کند آخرین نامه حق را، زنو انشاد کند آمد آن شاهسواری که به میدان جهان دل ز ابدال برد حکم ب…
شمارهٔ ۱۰۸
عقل کل تا، به قدم از من و از ما دم زد جلوه حسن تو آن ما و منی بر هم زد غیرت عشق بنازم که چو افروخت چراغ شعله بر خرمن خاص…
شمارهٔ ۱۰۹
هیچ ملکی به شرف کشور ایران نشود بیش از این درهم و آشفته و ویران نشود اهل و نااهل وی ار متحد از جان نشوند رنگ ویرانی از ا…
شمارهٔ ۱۱۰
در بندِ توام ای بتِ تجریش به دربند بخرام به دربند ببین خستهٔ در بند انگشتِ تو بر قفلِ مهمّات کلید است ز آن باز بوَد بر ر…