قصاید
از مجموعه اشعار میرزا حبیب خراسانی در دیوان اشعار - بخش یک
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱
به گیتی بهتر از دانشوری نیست به جز دانش به گیتی مهتری نیست سری سخت و دلی ستوار باید که کار دین و دانش سرسری نیست ز دانشو…
شمارهٔ ۲
زلف سنبل مگر امروز به تابی دگر است در رخ لاله و گل رونق و آبی دگر است در چمن بود همه روز ترشح ز سحاب مگر امروز ترشح ز سح…
شمارهٔ ۳
شیخ و سالوسم ولی ساغرکشی کار من است صد هزاران فتنه در هر پیچ دستار من است هر کجا ترکی قدح‌کش هر کجا شوخی ظریف در همه شهر…
شمارهٔ ۴
خواجه را گنج اگر درست زر است سخن ما از او درست‌تر است خواجه را باد گنج زر که مرا از قناعت هزار گنج زر است قسم خواجه مال …
شمارهٔ ۵
گفت زاهد ز عمر و عمار است قول شاهد ز خمر و خمار است گوش این بر نوای تسبیح است گوش آن بر صدای مزمار است تا نگوئی کز این د…
شمارهٔ ۶
عمرت ای خواجه گرچه بر گذر است نیک بشمر که چون درست زر است گر درست زرت عزیز بود به خدا عمر از آن عزیزتر است خواجه چون سیم…
شمارهٔ ۷
واعظی گفت در این ماه که ماه رجب است توبه کردن نه عجب توبه شکستن عجب است گفتمش ماه رجب گرچه مه توبه بود فصل گل نیز مه باد…
شمارهٔ ۸
نرگس مست تو را باز خماری دگر است می‌نماید که در اندیشهٔ کاری دگر است آهوی چشم تو امروز شکار دگری است نه چو هر روز به دنب…
شمارهٔ ۹
باده سرجوش و جام لب به لب است نفس آخرین عمر شب است ساقی ماهروی مُشکین موی آتشین خوی و آتشین سلب است قصب سرخ بر حریر تن…
شمارهٔ ۱۰ - دربارهٔ بی‌بی عالم، همسر شاعر
شکسته‌زلف بتی مست در سرای من است که روی دلکش او باغ دل‌گشای من است فرشته‌خوی و پری‌روی و آدمی‌رفتار به جای من مگر او رحم…