مدایح
از مجموعه اشعار میرزا حبیب خراسانی در دیوان اشعار - بخش دو
فهرست اشعار
شمارهٔ ۱ - هوالعزیز
ای تو مسما و هر دو گیتی اسما بادا اسما همه فدای مسما نعت تو از ما تنزه است و تقدس مدح تو از خود تبارک است و تعالی ذره چه…
شمارهٔ ۲
روی مه آئینه جمال محمد طلعت خورشید پایمال محمد سایه ندارد که آفتاب فلک نیز آمده در سایه ظلال محمد خضر که خورد آب زندگی و…
شمارهٔ ۳
در ازل کاین جلوه در خاک و گل آدم نبود مهر رخسار علی را از تجلی کم نبود از لب لعلش دمی در طینت آدم دمید گر نبود آندم، نشا…
شمارهٔ ۴ - ترکیب بند
رهی باشد از این ماتم بدان سور نمیدانم که نزدیک است یا دور بود دل منزل حق لیک ما را بود تا دل حجابی سخت مستور برو ویرانه …
شمارهٔ ۵ - ترکیب بند
از خداگر دم زنی نامش علی است ور ز احمد، ساقی جامش علی است وز شریعت گر سرائی فاش گو هر چه هست اکمال و انجامش علی است وز س…
شمارهٔ ۶ - ترکیب بند
ای گلرخ دلفریب خود کام وی دلبر دلکش دل آرام شد وقت که باز دور ایام گامی بزند موافق کام برخیز تو نیز آسمان وار یکروز بکام…
شمارهٔ ۷ - ترکیب بند
نام تو در نامه حی قدیم بسم الله الرحمن الرحیم ذات تو مقصود از این یاوسین شخص تو معهود از این حاومیم آیتی از لطف جمال تو …
شمارهٔ ۸ - ترکیب بند
دامن این خیمه را دست سحر بالا گرفت ساقی چرخ از می خور ساغر صهبا گرفت آهوی گردون سوار بره شد مانند شیر یال و دم رنگین زخو…
شمارهٔ ۹ - در مدح حضرت امیر مومنان
صبح چون خورشید خاور سرز مشرق بر کند ساقی خورشید منظر باده در ساغر کند آفتاب می کند از مشرق ساغر طلوع جلوه گاه بزمرا چون …
شمارهٔ ۱۰ - برای دوست مسافری سروده شده است
ای بسته رخت و عزم سفر کرده زین دیار یک کاروان دل پی او گشته رهسپار او همچون مهر کرده غروب و ستارهوار ما را سپید در ره ا…