قصاید

از مجموعه اشعار سراج قمری در گزیدهٔ اشعار

دسته‌بندی

۱۵

شعر

فهرست اشعار

نزدیک شد که زلزله ی صدمت فنا اجزای کوه را کند از یکدگر جدا رسمی درین حدود مجوی از بقا که هست قصر بقا ازان سوی دروازه ی ف…

تا با خودی بدان که قوی دوری از خدا آیی برخدای، چو خود را کنی رها تا من تو گویم و تو من، ای ما همه منی انصاف ده که او نبو…

هرکه را غیبتی از خویش میسر گردد در مقام ملکش خانه مقرر گردد جان صافی تو، زآلایش تن، تیره شده ست هرچه روشن بود، از خاک مک…

جایی که زلف کافر تو سر برآورد گرد از نهاد مؤمن و کافر برآورد شکر فراخ می شود آنجا که خنده ات از تنگ شکرین تو شکر برآورد …

گرفته ای زلب لعل، روی من در زر چو دیده ای که ترا و مراست درخور زر وصال سیمبر تو که چون زر است عزیزا میسرم شود، ار گرددم …

چو باز شد به شکر خنده پستهٔ دهنش گشاد تنگ شکر طوطی شکر سخنش فکند نافه ی خود آهو از حسد بر خاک به پیش چیندو زلف چو نافهٔ …

روزی چو آه خویش، سوی سدره برپرم با آنکه منتهاست، هم از سدره بگذرم خاکی است این جهان که به بادی معلق است بس خاکسارم، ار ب…

نی نی، زهر که هست فروتر، فروترم خاک رهم، بجز ره ادبار نسپرم حلقه بگوش و روی پر از چین چو سفره ام زین روی سرگرفته ام و بس…

صدری که برکشید کفش، ورچه چاکرم چون تیغ آفتاب به چرخ زره ورم عالی گهر علی شرف الملک فخر دین کاسباب دولت است به سعیش میسرم…

چند از پی نان برپا در پیش کسان چون خوان خاینده هردونی چون گوشت برای نان ای روبه پرحیلت، تا کی چو سگان جویی از بهر یکی من…

۱/۲