شمارهٔ ۹۹

از قدسی مشهدی در رباعیات

چون شمع به سوختن کنی خوی، خوش است

دایم ز پی شعله تکاپوی خوش است

از سوز منال چون دم از عشق زدی

آری سوزند هرچه را بوی خوش است

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۹۸

بعدیشمارهٔ ۱۰۰

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید