شمارهٔ ۸۷

از قدسی مشهدی در رباعیات

رخسار تو هر کجاست، صبح طرب است

گر شام غمی ره برد آنجا، عجب است

آنجا که سر زلف دراز تو نشست

پاس نفس صبح، کمال ادب است

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۸۶

بعدیشمارهٔ ۸۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید