شمارهٔ ۶۴۶

از قدسی مشهدی در رباعیات

هرچند که دارد آسمان مهر و مهی

از جای درآردش ز چشمت نگهی

در بحر، ز هر قطره تنک ظرف ترست

با آن که حباب را چو دریاست تهی

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۶۴۵

بعدیشمارهٔ ۶۴۷

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید