پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۵۱۵

از قدسی مشهدی در رباعیات

آزرده چو خاطرت ز با ما بودن
اولی باشد ز بودنم، نابودن
رفتم به ته آب چو گوهر، تا کی
چون موج، خراش روی دریا بودن؟

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید