شمارهٔ ۴۷۴

از قدسی مشهدی در رباعیات

آن شوخ که دل به جلوه او دادم

از شوخی، داد خانمان بر بادم

عالم همه زو پرست و من زین شادم

کش راهِ برون شد نبود از یادم

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۴۷۳

بعدیشمارهٔ ۴۷۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید