پرش به محتوای اصلی
اثر

حساب کاربری

شمارهٔ ۴۵۰

از قدسی مشهدی در رباعیات

ای باطن تو چو ظاهر آینه صاف
از قاف گرفته نور مهرت تا قاف
شد صبح جهانگیر مگر شمشیرش
با تیغ دعای تو برآمد ز غلاف

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید