شمارهٔ ۳۴

از قدسی مشهدی در رباعیات

ای تشنه فیض تو چه دریا چه سراب

امید به توست خلق را در همه باب

در دنیا، بس که مهربان همه‌ای

هر طایفه‌ات می‌کند از خویش حساب

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۳۳

بعدیشمارهٔ ۳۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید