شمارهٔ ۲

از قدسی مشهدی در رباعیات

گر دل نشود ز درد جانکاه جدا

خود را ز هوس کند به یک آه جدا

هر خوشه که مالیده شد از جور کفی

گردد به پفی دانه‌اش از کاه جدا

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱

بعدیشمارهٔ ۳

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید