شمارهٔ ۱۶۴

از قدسی مشهدی در رباعیات

دانی که چرا قضا چو نقش تو نگاشت

سرو چمنت را به بلندی نفراشت؟

هر فتنه که داشت، صرف چشمانت کرد

زین بیش، قضا فتنه و آشوب نداشت

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۶۳

بعدیشمارهٔ ۱۶۵

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید