شمارهٔ ۱۳۱

از قدسی مشهدی در رباعیات

دل خود به هوای دوست در پروازست

این محرومی ز طالع ناسازست

هرگز نبود بسته در خلوت دوست

ره امن و چراغ روشن و در بازست

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۳۰

بعدیشمارهٔ ۱۳۲

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید