شمارهٔ ۱۱۷

از قدسی مشهدی در رباعیات

جز درد، دلم هیچ نیندوخته است

از داغ جگر چراغم افروخته است

از بس که پی دوست نمودم تک و دو

چون لاله مرا نفس به دل سوخته است

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۱۶

بعدیشمارهٔ ۱۱۸

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید