شمارهٔ ۱۰۳

از قدسی مشهدی در رباعیات

نی بی دم نایی از نوا بی‌برگ است

بی ملک و درم، شه چو گدا بی‌برگ است

گر سیم نباشد چه دهند اهل کرم؟

کم‌سایه بود درخت تا بی‌برگ است

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۱۰۲

بعدیشمارهٔ ۱۰۴

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید