رباعیات
از مجموعه اشعار قطران تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۱
تابنده چو خورشید ملک مملانست مانندهٔ جمشید ملک مملانست فرخنده چو افرید ملک مملانست چون ایزد جاوید ملک مملانست
شمارهٔ ۲۲
دلدار مرا بر دل من رحمت نیست تن را بجفا و جور او طاقت نیست این است بلا که صبر در عادت نیست دل آلت صبر است مرا آلت نیست
شمارهٔ ۲۳
از هجر تو ابر چشم باران ریز است بر جان و دلم غم تو آتش بیز است هجر تو بلا فزا و شور انگیز است این هجر نه وصل روز رستاخیز…
شمارهٔ ۲۴
هنگام سخا و جامه و جام تراست فرمان شهان و نامه و نام تراست اصل بد و نیک اندر ایام تراست تقدیر و مراد و بخت و هنگام تراست
شمارهٔ ۲۵
یک نیمه جهان سراو باغ شاه است یک نیم دگر سراو لشکرگاه است لشکر که بزیر خیمه و خرگاه است خرگاه پر از شیر و پلنگ و ماه است
شمارهٔ ۲۶
ماننده شیر نرّ شمس الدین است بر خلق فکنده فرّ شمس الدین است نیک و بد و خیر و شرّ شمس الدین است شاهان سر بند و زرّ شمس ال…
شمارهٔ ۲۷
بر ملک فکنده بَرخ، شمس الامراست وز ملک ربوده نرخ، شمس الامراست بهتر ز ملوک کرخ، شمس الامراست میران زَمیاند و چرخ، شمس ا…
شمارهٔ ۲۸
تا پرده روی ماه من عنبر گشت آن دل که بر او فتنه شدی زو برگشت اکنون که بنزد هرکسی کمتر گشت بر من ز جهان و جان گرامی تر گش…
شمارهٔ ۲۹
با آنکه دلم از غم هجرت خونست شادی بغم توام ز غم افزونست اندیشه کنم هر شب و گویم یارب هجرانش چنین است وصالش چونست
شمارهٔ ۳۰
چشمم ز غمت بهر عقیقی که بسفت بر چهره هزار گل ز رازم بشکفت رازی که دلم ز جان همی داشت نهفت اشکم بزبان حال با خلق بگفت