قصاید
از مجموعه اشعار قطران تبریزی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۸۱ - در مدح ابومنصور وهسودان
عشق دارد هر کسی را مستمند و خوار و زار خوار باد آنکس که دارد عشق و کار عشق خوار چون گرفتار آمد اندر عشق هاروت از فلک در …
شمارهٔ ۸۲ - در مدح ابونصر مملان
گرد کافور است گوئی بیخته بر کوهسار تیغ پولاد است گوئی ریخته بر جویبار تا زمین کافور گون گشت و هوا کافور بار راست همچون ط…
شمارهٔ ۸۳ - در مدح ابوالیسر سپهسالار اران
گلستان شد چون بهار از فر ابر نوبهار بوستان آراسته چون لعبتان اندر بهار آن یکی را کرده از دیبای رومی روی بند وین یکی را ب…
شمارهٔ ۸۴ - در مدح میر ابومنصور
گل شکفته نماند مگر بصورت حور خروش رعد نماند مگر بنفخه صور همی رسد ز هوا بر زمین نثار درر همی شود ز زمین بر هوا بخار بخور…
شمارهٔ ۸۵ - در مدح لشگری
که را پشتی کند گردون چه باشد پشتی لشگر چه باشد یاری لشگر که را دولت بود یاور چه باید کشتن آن تخمی که بی کشتن ببار آید چه…
شمارهٔ ۸۶ - در مدح ابوالیسر سپهسالار
مگر نگارگر چین شده است باد بهار کز او بنفش و نگار است بوستان چو بهار همه کرانش لاله همه میانش گل همه هواش نسیم و همه زمی…
شمارهٔ ۸۷ - در مدح ابومنصور مملان
مه نیسان برون آورد بر صحرا یکی لشگر که با فیروزه گون در عند با بیجاده گون مغفر شبیخون برده بر خر خیز و نازش برده بر ششتر…
شمارهٔ ۸۸ - در مدح ابوالیسر
نگار کرد رخ من بخون دیده نگار کنار کرد بیکبارگی مرا ز کنار من از جدائی آن دلبر فریشته خوی ز خورد و خواب جدا مانده ام فری…
شمارهٔ ۸۹ - در مدح ابوالمعمر
نگه کن روی آن دلبر چو نقش لعبت بربر دو گلنارش ببین پر مار و دو مارش ببین پرپر لبش مانندهٔ مرجان برش ماننده مرمر رخش پیرا…
شمارهٔ ۹۰ - در مدح ابوالخلیل جعفر
هم مساعد یار دارم هم مساعد روزگار بخت با من سازگار و یار با من سازگار لیکن از گفتار بدگویان من دور است دوست لیکن از کردا…