غزلیات
از مجموعه اشعار قاسم انوار در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۵۱
بیابان را بپیمودی، ولیکن بس ویاوانی هدایه خوانده ای،اما هدایت را نمی دانی مپیچان سر، بنه گردن، مترس از جان مترس از تن در…
شمارهٔ ۶۵۲
تا بکی شیوه تقلید و ره آسانی؟ بخدا، گر ز خدا یک سر مو می دانی سر و سامان جهان تفرقه دارد در پی جندا وقت خوش بی سر و بی س…
شمارهٔ ۶۵۳
تو جام جمی، اما در جام نمیدانی این رمز نمی بینی، این قصه نمیخوانی هرگز نبود دل را ذوق سر و سامانی زان ذوق که من دیدم در …
شمارهٔ ۶۵۴
تو محبوب جانی و جان جهانی فدای تو صد عمر و صد زندگانی بنور هدایت چراغ زمینی برفعت فزون تر ز هفت آسمانی علیه الصلوتی، علی…
شمارهٔ ۶۵۵
تو مرهم دل ریشی و راحت جانی دوای درد دل بیدلان نکو دانی کمال حسن ترا گر بصد زبان گویم بحسن و لطف و ملاحت هزار چندانی در …
شمارهٔ ۶۵۶
جراحات دلم را تازه کرد آن یار روحانی که ما در هر جدیدی لذتی داریم، اگر دانی طریق عشق ورزیدن، ز جان خویش ترسیدن محال امری…
شمارهٔ ۶۵۷
جراحت دل من تازه کرد دلبر جانی که هر جدید درو لذتیست وین تو ندانی پس از مجاورت چاه دید یوسف کنعان بمصر عالم صورت تجلیات …
شمارهٔ ۶۵۸
خوشدل شدم که دادم دل را بدلستانی ماییم در هوایش دردی و داستانی از زلف او چه گویم؟ سودای خانه سوزی وز چشم او چه گویم؟ از …
شمارهٔ ۶۵۹
ز نور روی تو پیداست سر سبع مثانی ز جبهه تو هویداست آن لطیفه که دانی ز خواب جهل و ضلالت خلاص داد دلم را صفیر بلبل خبرت، ز…
شمارهٔ ۶۶۰
صلای کافری و غارت مسلمانی در آن زمان که ز رخ زلف را برافشانی بدام زلف تو افتاده است این دل من گذشت عمر عزیزم درین پریشان…