غزلیات
از مجموعه اشعار قاسم انوار در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۶۲۱
روی دل را بسوی جان داری وین حکایت ز جهان نهان داری رو، مقلد مباش در ره عشق که عیان در پی عیان داری هله! ای روح، از هوا و…
شمارهٔ ۶۲۲
حکایتی دو سه دارم، به شرط دستوری ز حد گذشت به غایت زمان مهجوری چو آفتاب جهانتاب ظاهرست حبیب حجاب مایه جهلست و پایه کوری …
شمارهٔ ۶۲۳
ز حد گذشت حکایت ز قصه دوری به شرح راست نیاید حدیث مهجوری بیار، ساقی، ازان بادهای که در جامست که جان ما به لب آمد ز رنج …
شمارهٔ ۶۲۴
شب عیدست و ما عاشق، چه گویم قصه دوری؟ به صد دفتر نشاید داد شرح درد مهجوری تو خدمت میکنی حق را، برای «جنت الماوی » برو، …
شمارهٔ ۶۲۵
من قبله بدل کردم، تا کی بود این کوری؟ جویای لقا گشتم، تا چند ز مهجوری؟ گویند که: نتوان دید آن یار گرامی را آری نتوان دید…
شمارهٔ ۶۲۶
میسرت نشود عاشقی و مستوری بوصل راه نیابی، بوصف مغروری اگرچه قبله شهری، ازین حدیث ملاف که این سخن ز تو دورست و تو ازین دو…
شمارهٔ ۶۲۷
نه مست جام خدایی، نه مرد مستوری نه مخبری و نه مستخبری، عجب کوری! ازین خرابه غفلت برون خرام، ای دل یقین بدان به حقیقت که …
شمارهٔ ۶۲۸
گر زانکه بگویند: گدایی و فقیری بهتر بود از مسند شاهی و امیری ای دوست، بآخر چو همی باید رفتن این فقر به از مملکت میر و وز…
شمارهٔ ۶۲۹
اگر ز مصر جهانی و گر ز تبریزی ز پیر راه بدان قصه شکرریزی تو پیر خانقهی، لیک غافلی از راه ز من مپرس: چه ارزم؟ همان که میو…
شمارهٔ ۶۳۰
تو همچو عقل شریفی و همچو روح عزیزی «فداک عقلی و روحی » ندانمت که چه چیزی؟ مرا هوای تو از عقل و جان ربود، چه گویم؟ بجانب …