غزلیات
از مجموعه اشعار قاسم انوار در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۳۱
ساقیم باده داد و بادم داد باده این بار مستزادم داد چون من از باده سرگردان گشتم حرجی کرد و در مزادم داد عاقبت هم خودم بخر…
شمارهٔ ۲۳۲
نگین سلیمان بدیوان که داد؟ سریر سلاطین بدربان که داد؟ صفات کمال خداوند را بدست مرنج و مرنجان که داد؟ گرت رنگ وبویی از آن…
شمارهٔ ۲۳۳
ساقی مرا ز باده ناب مغانه داد دردی درد داد ولی در میانه داد زاهد صباح کژمژ و خرم همی رود ساقی مگر که رطل گران شبانه داد؟…
شمارهٔ ۲۳۴
تو آن دری که در عمان نگنجد تو آن گنجی که در ویران نگنجد بیا،ساقی، مرا جامی کرم کن از آن جامی که در امکان نگنجد خدا این ع…
شمارهٔ ۲۳۵
ابر سودای تو آن لحظه که توفان بارد دل دیوانه ما جان به جوی نشمارد تخم سودای تو در بهر یقین افشاندم دل شناسد که ازین بحر …
شمارهٔ ۲۳۶
دلم از جور تو بسیار شکایت دارد وقت آن شد که شکایت بحکایت آرد مدتی بود که اندر هوست جان می داد وقت آن شد که بدیدار تو جان…
شمارهٔ ۲۳۷
ز ذوق عالم عرفان کجا خبر دارد کسی که همت دون،فکرمختصردارد؟ کسی بوصف نکو راه یابد اندر دل اگر بحسن و لطافت رخ قمر دارد بگ…
شمارهٔ ۲۳۸
دیده مشتاق و دلم میل فراوان دارد جانم از مسکن تن روی بجانان دارد بهمه حال ز جانان نشکیبد جانم جان زجان آمدو هم روی بدان …
شمارهٔ ۲۳۹
نقاره سحری قصهای نهان دارد ولی به خود نه حکایت، نه داستان دارد ولی چو چوبک عشقش رسید یعنی «قل » به غلغل آید و صد شور و …
شمارهٔ ۲۴۰
آن خواجه سر بشر ندارد پیداست که رو بشر ندارد هر چندکه عالم و مطیعست در صنف غزا سپر ندارد نگذشت ز علم و زهد هرگز زیرا سر …