شمارهٔ ۷۹

از غالب دهلوی در دیوان اشعار - رباعیات

رنجورم و می به دهر درمان بودم

نیروی دل و روشنی جان بودم

گفتم به پدر که خو به می نوشی کن

تا باده به میراث فراوان بودم

بازگشت به فهرست

قبلیشمارهٔ ۷۸

بعدیشمارهٔ ۸۰

نظرات

در حال بارگذاری نظرات

لطفاً صبر کنید...

شاید از این چشمه نیز بنوشید