قصاید و قطعات
از مجموعه اشعار قائم مقام فراهانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱ - قطعه ای است هنگام تبعید در خراسان
ای وای به من که یک غلط گفتم از گفته خویشتن پشیمانم جز جاده کوی تو نمی دانم با این همه وسع ملک سبحانم در ملک رضا نشستنم خ…
شمارهٔ ۳۲ - نامه منظومی است به یکی از عمال
ای بزرگی که در دو عالم نیست جز تو مخدوم و جز تو محبوبم خوب اگر بگذرد به من یابد از تو باشد همه بدو خوبم تا تو از لطف صاح…
شمارهٔ ۳۳ - در مدح ظل السلطان علی شاه فرماید
نو بهارست بیا تا طرب از سر گیریم سال نو بار غم کهنه ز دل بر گیریم چون ربیع و رمضان هر دو به یک بار آیند روزه گیریم ولی د…
شمارهٔ ۳۴ - در تشویق ولی عهد برای راندن سپاه روس از ایران
دوشم به وثاق آمد آن خسرو خوبان می خورده و خوی کرده و خندان وغزل خوان جان های عزیزان همه در چاه زنخدان دل های پریشان همه …
شمارهٔ ۳۵ - قصیده ای است در شکایت از هم وطنان نادان
آه ازین قوم بی حمیت و بی دین کردری، و ترک خمسه، و لر قزوین عاجز و مسکین هر چه دشمن و بدخواه دشمن و بدخواه هر چه عاجز و م…
شمارهٔ ۳۶ - قصیده ای است در نکوهش یکی از بزرگان
ایا شکسته سر زلف ترک تبریزی شعار تو همه دل بندی و دلاویزی عبیر و عنبر بر مهر انور افشانی عقیق و شکر بر مشک اذفر آمیزی گه…
شمارهٔ ۳۷ - در زمان معزولی در شکایت از روزگار سروده
دلا تا کی شکست از دست هر پیمان شکن بینی برآی از سینه کاین ها جمله زین بیت الحزن بینی برو بیرون ازین خانه، ببر از خویش و …
شمارهٔ ۳۸ - در نکوهش شاعری بدیع تخلص گوید
ای بدیع آهستهتر رو، بس بدیع است این که تو، شعر چون من شاعری را شاهد خود میکنی من چنان گویم که: حرف زشت را زیبا کنم تو …
شمارهٔ ۳۹ - قطعه
هر کس که ز روز بد بترسد باید نخورد غذای نفاخ زیرا که چو نفخ از آن غذا خاست ناچار برون جهد ز سوراخ وان گاه به خیرگی نشیند…
شمارهٔ ۴۰ - این نوع شعر را مضمن قبیح گویند و جز در هزل نیاید
سیدا دست و پا مزن که: بعو ن الهی حسین بن مستو فی سماعیل تفرشی زین طو ر که کوشد همی به ذوق و بشو ق بدرسد همی به لیل و به …