غزلیات
از مجموعه اشعار فضولی بغدادی در دیوان اشعار فارسی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۳۱
گر سر کویت شود مدفن پس از مردن مرا کی عذاب قبر پیش آید دران مدفن مرا چند باشم در جدل با خود ز غم ساقی بیار شیشه می تا ره…
شمارهٔ ۳۲
به دل از گلعذاری خارخاری کردهام پیدا بحمدالله نیم بیکار کاری کردهام پیدا درین گلشن چو گلبن از جفای گردش گردون بسی خون …
شمارهٔ ۳۳
تا بوده ایم همدم غم بوده ایم ما غم را ملازم همه دم بوده ایم ما غم را ز من نبوده جدایی مرا ز غم هر جا که بوده ایم بهم بود…
شمارهٔ ۳۴
نشان تیر آهم گشتهای ای آسمان شبها ترا بر سینه پیکانهاست هرسو نیست کوکبها دل بیخود درون سینه دارد فکر زلفینت بسان مر…
شمارهٔ ۳۵
نه از عارست گر آن مه نیارد بر زبان ما را چه گوید چون بپرسد نیست چون نام و نشان ما را فلک چنگیست خم ما ناتوانها تارهای ا…
شمارهٔ ۳۶
از آن رو دوست میدارم خط رخسار خوبان را که بهر الفت ایشان سبب دانستهام آن را جفاها میکشیدم بندهٔ آن خط مشکینم که بر من…
شمارهٔ ۳۷
ای آنکه آفت دل و جان و تنی مرا من دوستم ترا تو چرا دشمنی مرا ای جان چه شود زانکه کنم میل زیستنی چون مهربان نه تو که جان …
شمارهٔ ۳۸
گلرخا، نوش لبا، سیم برا، سرو قدا ما بدا قبلک ما فیک من الحسن بدا من نه اینم که دهم غیر ترا در دل ره اکره الشرک فلا اشرک …
شمارهٔ ۳۹
گر نباشد قید آن گیسوی خم بر خم مرا کی بصد زنجیر بتوان داشت در عالم مرا با خیال آن پری خو کرده ام ناصح برو خوش نمی آید مل…
شمارهٔ ۴۰
هیچگه بر حال من رحمی نمیآید ترا میکشی ما را مگر عاشق نمیباید ترا میشود آتش ز باد افزون چه باشد گر مدام حسن روز افزو…