غزلیات
از مجموعه اشعار فضولی بغدادی در دیوان اشعار فارسی
فهرست اشعار
شمارهٔ ۲۷۱
بنایی از حباب اشک چشم خون فشان کردم هوایت را درو از دیده مردم نهان کردم ز جان بیرون نمی شد لذت عشقت بآسانی مرا گفتی که ت…
شمارهٔ ۲۷۲
بی خط سبزت شبی هر جا که منزل داشتم تا سحر چون سبزه پا از رشک در گل داشتم دوش شمعی بود همرازم که از روشن دلی بود او را بر…
شمارهٔ ۲۷۳
عمریست ای پری که رخت را ندیدهایم ما را تو دیدهای و تو را ما ندیدهایم بسیار دیدهایم بتان کمالتفات کمالتفاتتر از تو…
شمارهٔ ۲۷۴
آتشین رویی کز او چون شمع با چشم ترم زنده خواهم شد پس از مردن گر آید بر سرم سوختم ناصح مده پندم مبادا کز دمت بر فروزد آتش…
شمارهٔ ۲۷۵
بدیده سرمه از خاک راه یار می خواهم ولی آنرا نهان از دیده اغیار می خواهم چه لطفیست این که بیداد خود از من کم نمی سازد چو …
شمارهٔ ۲۷۶
با هر که غیرتست نگاهی نکرده ایم ما را چه می کشی چو گناهی نکرده ایم تا شعله برون نشود ز آتش درون هرگز ز درد عشق تو آهی نک…
شمارهٔ ۲۷۷
خود را ز گریه شب همه شب غرق خون کنم سر چون حباب صبحدم از خون برون کنم گفتم هوای عشق تو بیرون کنم ز دل دل را سر اطاعت من …
شمارهٔ ۲۷۸
بسته شد بر رشته جان موی گیسوی توام می کشد هر سو که می افتد گره سوی توام بس که می گردد بگرد ماه رخسارت ز رشک کرد مانند سر…
شمارهٔ ۲۷۹
زین شکوه ها که دم بدم از یار می کنم مقصود ذکر اوست که تکرار می کنم دارم زهر که طالب دنیاست نفرتی سلطانم از گدا صفتان عار…
شمارهٔ ۲۸۰
هر لحظه صد جفا ز بلای تو میکشم عمریست جان من که جفای تو میکشم جور فلک نمیکشم از بهر کام خود گر میکشم برای رضای تو م…