رباعیات
از مجموعه اشعار فروغی بسطامی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
رباعی شمارهٔ ۱۱
آشفته سخن چو زلف جانان خوش تر چون کار جهان بی سر و سامان خوش تر مجموعهٔ عاشقان بود دفتر من مجموعهٔ عاشقان پریشان خوش تر
رباعی شمارهٔ ۱۲
تا دل به هوای وصل جانان دادم لب بر لب او نهاده و جان دادم خضر ار ز لب چشمهٔ حیوان جان یافت من جان به لب چشمهٔ حیوان دادم
رباعی شمارهٔ ۱۳
گاهی هوس بادهٔ رنگین دارم گاه آرزوی وصل نگارین دارم گه سبحه به دست و گاه زنار به دوش یارب چه کنم، کیم، چه آیین دارم
رباعی شمارهٔ ۱۴
بگذار که خویش را به زاری بکشم مپسند که بار شرمساری بکشم چون دوست به مرگ من به هر حال خوش است من نیز به مرگ خود به هر حال…
رباعی شمارهٔ ۱۵
تا دست ارادت به تو دادهست دلم دامان طرب ز کف نهادهست دلم ره یافته در زلف دل آویز کجت القصه به راه کج فتادهست دلم
رباعی شمارهٔ ۱۶
بگذار که تا می خورم و مست شوم چون مست شوم به عشق پا بست شوم پابست شوم به کلی از دست شوم ار مست شوم نیست شوم، هست شوم
رباعی شمارهٔ ۱۷
تو مردمکِ چشمِ منِ مهجوری زان با همه نزدیکیات از من دوری نی نی غلطم، تو جان شیرین منی! زان با منی و زِ چشم من مستوری