غزلیات
از مجموعه اشعار فروغی بسطامی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۴۹۱
دوشینه خود شنیدم یک نکته از دهانی اما نمیتوان گفت با هیچ نکتهدانی اسرار عشقم آخر افتاد بر زبانها از بس که وصف او را گف…
غزل شمارهٔ ۴۹۲
سر راهش افتادم از ناتوانی وزین ضعف کردم بسی کامرانی کسی کاو به دل ناوکش خورد گفتا که شوخی ندیدم بدین شخ کمانی ز چشمی است…
غزل شمارهٔ ۴۹۳
من و عشق تو اگر کفر و اگر ایمانی من و شوق تو اگر نور و اگر نیرانی من و زهر تو که هم زهری و هم تریاقی من و درد تو که هم د…
غزل شمارهٔ ۴۹۴
گرچه آن زلف سیه را تو نمیلرزانی پس چرا نافهٔ چین است بدین ارزانی چون دو زلف تو پراکنده و سرگردانم که تو یک بار مرا گرد …
غزل شمارهٔ ۴۹۵
عشق و کمین گشادنی، ما و ز جان بریدنی یار و کمان کشیدنی، ما و به خون تپیدنی روزی کشتگان او ضربت تیغ خوردنی قسمت عاشقان او…
غزل شمارهٔ ۴۹۶
بس که فرخ رخ و شکر لب و شیرین دهنی رهزن دین و دلی، خانه کن مرد و زنی من از این بخت سیه خواجهٔ شهر حبشم تو از آن روی چو م…
غزل شمارهٔ ۴۹۷
خوش آن که حلقههای سر زلف واکنی دیوانگان سلسلهات را رها کنی کار جنون ما به تماشا کشیده است یعنی تو هم بیا که تماشای ما …
غزل شمارهٔ ۴۹۸
در شهر اگر تو شاهد شیرین گذر کنی شهری به یک مشاهده زیر و زبر کنی خوش آن که از کمین به در آیی کمان به دست وز تیر غمزه کار…
غزل شمارهٔ ۴۹۹
گر جلوهگر به عرصهٔ محشر گذر کنی هر گوشه محشر دگری جلوهگر کنی کاش آنقدر به خواب رود چشم روزگار تا یک نظر به مردم صاحب …
غزل شمارهٔ ۵۰۰
چون به رخ چین سر زلف چلیپا فکنی سرم آن بخت ندارد که تو در پا فکنی تا به کی بار خم زلف کشی بر سر دوش کاش برداری و بر گردن…