غزلیات
از مجموعه اشعار فروغی بسطامی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۴۳۱
هر کس که نهد پای بر آن خاک سر کو ذکرش همه این است که گم گشته دلم کو من از اثر عشق، سیه بخت و سیه روز او از مدد حسن، سیه …
غزل شمارهٔ ۴۳۲
به زیر تیغ نداریم مدعا جز تو شهید عشق تو را نیست خونبها جز تو بجز وصال تو هیچ از خدا نخواستهایم که حاجتی نتوان خواست ا…
غزل شمارهٔ ۴۳۳
من بندهٔ آنم که ببوسد دهن تو وز هر دهنی نشنود الا سخن تو ترسم به جنون کار کشد اهل خرد را در سلسلهٔ زلف شکن بر شکن تو اند…
غزل شمارهٔ ۴۳۴
ای فتنه دست پرور چشم سیاه تو اهل نظر نشانهٔ تیر نگاه تو دانی کدام سال سرآید به فرخی سالی که بگذرد به رخ هم چو ماه تو من …
غزل شمارهٔ ۴۳۵
ای اهل نظر کشتهٔ تیر نگه تو خون همه در عهدهٔ چشم سیه تو هر جا که خرامان گذری با سپه ناز شاهان همه گردند اسیر سپه تو ملک …
غزل شمارهٔ ۴۳۶
تا سر نرفته بر سر مهر و وفای تو حلق من است و حلقهٔ زلف دوتای تو گر من میان اهل محبت نبودمی کس را نبود طاقت جور و جفای تو…
غزل شمارهٔ ۴۳۷
ماه غلام رخ زیبای تو سرو کمربستهٔ بالای تو تن همه چشم است به صحن چمن نرگس شهلا به تماشای تو مجمع دلهای پراکنده چیست؟ چی…
غزل شمارهٔ ۴۳۸
ساقی دل نرگس شهلای تو مستی جان از می مینای تو ای ز سر زلف چلیپای تو اهل جنون سلسله در پای تو سینه نهادم به دم تیغ عشق دی…
غزل شمارهٔ ۴۳۹
چه عقدههاست به کار دلم ز بخت سیاه که زلف دوست بلند است و دست من کوتاه نعوذبالله از این زاهدان جامه سفید تبارک الله از ا…
غزل شمارهٔ ۴۴۰
آهی که رخنه کردم، از وی به سنگ خاره عاجز شد از دِلِ دوست، یا رب دگر چه چاره؟ بیداریام چه دانی؟ ای خفتهای که شبها نَن…