غزلیات
از مجموعه اشعار فروغی بسطامی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۳۱
اگر گاهی بدان مه پاره یک نظاره میکردم گریبان فلک را تا به دامان پاره میکردم گر آن خورشید خرگاهی ندیم بزم من میشد بزرگ…
غزل شمارهٔ ۳۳۲
به حلقهٔ سر زلف تو پایبند شدم میان حلقهٔ عشاق سربلند شدم کمند زلف تو سرحلقهٔ نجات من است که رَستم از همه تا صید این کمن…
غزل شمارهٔ ۳۳۳
مو به مو بستهٔ آن زلف گره گیر شدم آخر از فیض جنون قابل زنجیر شدم کاش ابروی کجش بنگری از دیدهٔ راست تا بدانی که چرا کشتهٔ…
غزل شمارهٔ ۳۳۴
به بوسهای ز دهان تو آرزومندم فغان که با همه حسرت به هیچ خرسندم تو از قبیله خوبان سست پیمانی من از جماعت عشاق سخت پیوندم…
غزل شمارهٔ ۳۳۵
یک باره گر از سبحه در انکار نبودم از زلف بتان صاحب زنار نبودم تا رطل گران از کف ساقی نگرفتم سرمست و سبک روح و سبک بار نب…
غزل شمارهٔ ۳۳۶
دیری است که دیوانه آن چشم کبودم سرمستم از این بادهٔ دیرینه که بودم از روی فروزندهٔ او پرده فکندم از کار فروبستهٔ دل عقده…
غزل شمارهٔ ۳۳۷
دوشینه مهی به خواب دیدم یعنی به شب آفتاب دیدم شب ها به هوای خاک کویش چشم همه را پرآب دیدم هر گوشه ز تیر غمزهٔ او دل خسته…
غزل شمارهٔ ۳۳۸
دیشب به خواب شیرین نوشین لبش مکیدم در عمر خود همین بود خواب خوشی که دیدم در خون طپید جسمم تا دامنش گرفتم بر لب رسید جانم…
غزل شمارهٔ ۳۳۹
دوش از لب نوشش سخنی چند شنیدم کز نوش لبان رشتهٔ پیوند بریدم چندی به هوس بر در هر خانه نشستم عمری به طلب بر سر هر کوچه دو…
غزل شمارهٔ ۳۴۰
ای خوش آن دم که به بستان تو مینالیدم سرو بالای تو میدیدم و میبالیدم باغ رخسار تو میدیدم و دل میدادم گرد گلزار تو م…