غزلیات
از مجموعه اشعار فروغی بسطامی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۳۰۱
کمتر فکن به چاه زنخدان نگاه خویش ترسم خدا نکرده درافتی به چاه خویش گر در محبت تو بریزند خون من خود روز رستخیز شوم عذرخوا…
غزل شمارهٔ ۳۰۲
رنج بیهوده مکش، گه به حرم گاه به دیر گنج مقصود بجو از دل ویرانهٔ خویش از بلا مرد خدا هیچ ندارد پروا وز هوا شیر علم هیچ ن…
غزل شمارهٔ ۳۰۳
چندین هزار صید فتد از قفای تو هر گه که التفات کنی بر قفای خویش امکان شکوه هست ز جور و جفای تو شرم آیدم ز دعوی مهر و وفای…
غزل شمارهٔ ۳۰۴
آن را که اول از همه خواندی به سوی خویش آخر به کام غیر مرانش ز کوی خویش جویی ز خون دیده گشادم به روی خویش بر روی خویش بست…
غزل شمارهٔ ۳۰۵
شبان تیره به سر وقت چشم جادویش چنان برو که نیفتی ز طاق ابرویش یکی فتاده به زنجیر زلف مشکینش یکی دویده به دنبال چشم آهویش…
غزل شمارهٔ ۳۰۶
بس که بنشسته تا پر بر تنم پیکان عشق طایر پران شدم از ناوک پران عشق نوح را کشتی شکست از لطمهٔ توفان عشق کس نیامد بر کنار …
غزل شمارهٔ ۳۰۷
خاک سر راهت شدم ای لعبت چالاک برخیز پی جلوه که برداریم از خاک از عکس رخت دامن آفاق گلستان وز یاد لبت خاطر عشاق طربناک هم…
غزل شمارهٔ ۳۰۸
تا شکن زلف توست سلسله جنبان دل جمع نخواهد شدن حال پریشان دل شوق تو در هم شکست پنجهٔ شاهین صبر عشق تو لشکر کشید بر سر سلط…
غزل شمارهٔ ۳۰۹
هر دل شیدا که شد به روی تو مایل باز نگردد به صدهزار دلایل سرو فرازنده از قیام تو بی پا مهر فروزنده از جمال تو زایل حلقهٔ…
غزل شمارهٔ ۳۱۰
در عالم عشق تو نه کفر است و نه اسلام عشاق تو فارغ ز پرستیدن اصنام آن جا که جمال تو نه تغییر و نه تبدیل وان جا که وجود تو…