غزلیات
از مجموعه اشعار فروغی بسطامی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۲۳۱
چون بتان دستی به ناز زلف پر چین میبرند شیخ را از کعبه در بتخانهٔ چین میبرند چون شهیدان طلب را زنده میسازند باز کوهک…
غزل شمارهٔ ۲۳۲
آنان که در محبت او سنگ میخورند خون را به جای بادهٔ گلرنگ میخورند من تنگدل ز رشک گروهی که در خیال تنگ شکر از آن دهن ت…
غزل شمارهٔ ۲۳۳
تشنگان ستمت زندگی از سر گیرند کامی از تیغ تو در نوبت دیگر گیرند بر سر خاک شهیدان قدمی نه که مباد دامن پاک تو در دامن محش…
غزل شمارهٔ ۲۳۴
صورتگران که صورت دلخواه میکشند چون صورت تو مینگرند آه میکشند جمعی شریک حال پراکندهٔ مناند کز طرهٔ تو دست به اکراه می…
غزل شمارهٔ ۲۳۵
مگر خدا ز رقیبان تو را جدا بکند عجب خیال خوشی کردهام، خدا بکند سزای مردم بیگانه را دهم روزی که روزگار تو را با من آشنا …
غزل شمارهٔ ۲۳۶
زان سبب جان آفرینش جان روشن لطف کرد تا همایون سایهاش را بندگی از جان کند چون وجودش نیک خواه شاه جم جاه است بس فرصتش باد…
غزل شمارهٔ ۲۳۷
گر نرخ بوسه را لب جانان به جان کند حاشا که مشتری سر مویی زیان کند چون از کرشمه دست به تیر و کمان کند کاش استخوان سینه ما…
غزل شمارهٔ ۲۳۸
کاشکی ساقی ز لعلش می به جام من کند چرخ مینا تا سحر گردش به کام من کند گر به جنت هم نشین با ابلهان باید شدن کاش دوزخ را خ…
غزل شمارهٔ ۲۳۹
دل نداند که فدای سر جانان چه کند گر فدای سر جانان نکند جان چه کند لب شکر شکنت رونق کوثر بشکست تا دهان تو به سرچشمهٔ حیوا…
غزل شمارهٔ ۲۴۰
چون دم تیغ تو قصد جان ستانی میکند بار سر بر دوش جانان زان گرانی میکند چشم بیمار تو را نازم که با صاحب دلان دعوی زورآور…