غزلیات
از مجموعه اشعار فیض کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۸۱
این تن ما از روان روشن ما روشنست وین دل ما از ریاضات تن ما روشنست هر خیالی کرد دشمن نوری اندر سینه تافت سینه ما از جفای …
غزل شمارهٔ ۸۲
ای که در راه خدایت چشم غیرت رهبرست باغ را بنگر که از آثار رحمت اخضر است کیف یحیی الارض بعد الموت را نظّاره کن تا عیان گر…
غزل شمارهٔ ۸۳
یارب چمن حسن تو خرم ز چه آبست کاندر نظرم هرچه بجز تست سرابست غیر از دل عشاق تو معمور ندیدیم گشتیم سراپای جهان جمله خرابس…
غزل شمارهٔ ۸۴
آهنگ جانان کرد جان ای مطرب آهنگی بس است دیوانه شد دل زان پری دیوانه را رنگی بس است ما مست پیغام وئیم شیدای دشنام وئیم صل…
غزل شمارهٔ ۸۵
مرا که دل زغم معصیت ورق و رقست امید نور تجلی زحق طبق طبق است غمم ازو بود و شادمانی دل او زیمن دوست همه درد من بیک نسق اس…
غزل شمارهٔ ۸۶
بندهٔ او من و او خدای منست من برای وی و او برای منست مقصد اصلی ندای کنم سایر خلق چون صدای منست هادی این رهم صلا بزنید هر…
غزل شمارهٔ ۸۷
دلم پیوسته با مهرش قرین است محبت خاتم دلرا نگین است سرم ویرانهٔ گنج الهی دلم دیوانهٔ عقل آفرین است دو عالم در سر من جای …
غزل شمارهٔ ۸۸
زمستان خراباتیم پند است که هر کو عشق بازد هوشمند است خوشا آندل که در زلفی اسیر است بزنجیر جنون عشق بندست فرو ناریم سر جز…
غزل شمارهٔ ۸۹
نه زلفست آن که دلها را کمندست هزاران دل بهر موئیش بند است نه اندامست و قد سرویست آزاد نه گفتار است و لب قندست قندست نه چ…
غزل شمارهٔ ۹۰
کعبهٔ وصل تو پناه منست طاق ابروت قبله گاه منست چشم فتان مست خونریزت خود زبیداد خود پناه منست خود ره لشگر غمت دادم غارت خ…