غزلیات
از مجموعه اشعار فیض کاشانی در دیوان اشعار
فهرست اشعار
غزل شمارهٔ ۷۰۱
کی باشد از جهان بدن سوی جان رویم زان نیز بگذریم ورای جهان رویم از تن به جان سوی جانان سفر کنیم طی مکان کنیم و سوی لامکان…
غزل شمارهٔ ۷۰۲
خیز تازین خاکدان بیرون رویم زین سرای مردگان بیرون رویم زنده گردیم از حیات جاودان زینجهان جان ستان بیرون رویم راست از هم …
غزل شمارهٔ ۷۰۳
وقت آنست که جوینده اسرار شویم بگذاریم تن کار و دل کار شویم روح را پاک بر آریم ز آلایش تن پیشتر ز آنکه اجل آید و مردار شو…
غزل شمارهٔ ۷۰۴
بدرد عشق بیدرمان دوای درد من میکن بانواع بلاها نوبنو درمان من میکن بخورشید جمالت ذره ذره دین من میسوز بمژگان سیاهت رخنه …
غزل شمارهٔ ۷۰۵
هر که میخواهد سخن گستر بود در انجمن اولش باید تامل در سخن آنگه سخن هر سخن هر جا نتوان گفت با هر مستمع پاس وقت و جا و گوش…
غزل شمارهٔ ۷۰۶
در ره دانش بفکر تا بتوان گام زن تا که بجنبد بجنب ورنه بجنبان بفن دست ز فکرت مدار تا که بحیرت رسی دست طلب بعد از آن در کم…
غزل شمارهٔ ۷۰۷
رنجیده از من میگذشت گفتم چه کردم جان من گفتا ز پیشم دور شو دیگر بگرد من متن از ما شکایت میکنی سر را حکایت میکنی ما را …
غزل شمارهٔ ۷۰۸
نوش من نیش مکن دورم از خویش مکن جگرم ریش مکن دورم از خویش مکن آرزویِ دلِ من ، حلِّ هر مشکل من مقصد و حاصلِ من ، دورم از…
غزل شمارهٔ ۷۰۹
در حریم قدس جانرا نیست بار از ننگ تن ننگ تن یا رب بیفکن از روان پاک من بخیه تا کی بر تن بر حیف خود خواهیم زد کی بود کز د…
غزل شمارهٔ ۷۱۰
در دل هر ذره مهر جان ما دارد وطن میکشد بهر گل جان خارهای جور تن اینجهان و آنجهان از جان گریبان چاک کرد تا دهد جا جان ما …